وي افزود: به خاطر برقراري عدالت بايد هزينه پرداخت، هيچ ارزشي بالاتر از عدالت نيست كه ما بخواهيم به خاطر آن فرياد بزنيم. عدالت آن ارزشي است كه مي ارزد به خاطر آن انسان از همه چيز خود بگذرد.

ده نمكي همچنين با اشاره به فيلم «كدام استقلال؟ كدام پيروزي؟» گفت: منظور من از ساخت چنين مستندي اشاره به جريان هاي سياسي داخل كشور است، جريان هاي سياسي حاكم بر كشور همواره چون دو تيم فوتبال به منازعه و درگيري مي پردازند كه تنها حاصل آن قرباني شدن عدالت در اين ميان است.

كارگردان فيلم مستند فقر و فحشا همچنين با دفاع از ساخته خود تاكيد كرد: فيلم فقر و فحشا به اين دليل توانست در ميان توده هاي مردم محبوبيت كسب كند كه فرياد عدالت طلبي در آن موج مي زد.

وي همچنين با تكيه بر قول حضرت امام(ره) که فرمودند« هنرمند متعهد هنرمندي است كه مدافع حق مظلوم در برابر ظالم باشد»، اظهار داشت: متاسفانه در كشور ما هنرمند متعهد وجود ندارد، كسي جرات ساختن فيلم هايي كه در دفاع از حقوق مردم باشد را ندارد به خاطر اينكه با ساخت چنين فيلم هايي بسياري از كساني كه اين دست آثار را بر ضد منافع خود مي دانند با اين هنرمند برخورد شديد خواهند كرد.

ده نمكي همچنين با يادآوري خدمات ارزنده شهيد مرتضي آويني گفت: به خاطر نوع تفكري كه در خصوص نقد مباني توسعه داشت، همواره مورد نقد و سرزنش بسياري قرار مي گرفت.

وي افزود: تفكر آويني در زماني كه همه خفته بودند تفكر ناب انقلابي بود. تفكري كه اصول آن مبارزه با الگوهاي غربي و دوري از سر دادن شعارهاي پوچ بنا نهاده شده بود.

اين كارگردان سينما همچنين در ادامه يكي از ابزارهاي قوي تحقق عدالت در جامعه را اصل نظارت اجتماعي دانست و تاكيد كرد: تشكل هاي دانشجويي بايد مانع از اين شوند كه جريان هاي سياسي عدالت اجتماعي را فداي مطالبات سياسي كنند. شما تشكل هاي سياسي بايد از جريان هاي سياسي كشور، عدالت را مطالبه كنيد تا آنها مجبور به تحقق آن گردند.

در ادامه اين برنامه، دانشجويان با طرح سوالاتي از مسعود ده نمكي جلسه را به پيش بردند.

سوال اول اين بود كه ساخت چنين فيلم هايي از سوي شما به دليل حمايت هايي است كه از شما مي شود، كه ده نمكي پاسخ گفت: من فكر نمي كنم كه كسي به اندازه من در اين راه هزينه داده باشد.

وي با اشاره به توقيف نشريه هاي شلمچه، جبهه، فيلم فقر و فحشا و مشكلات حقوقي كه بعد از ساخت فيلم  اخراجي ها برايش پيش آمده بود، تاكيد كرد: لازمه انقلابي بودن تحمل اين كنايه ها و سختي هاست. بنده معتقدم كه حكومت وظيفه دارد كه از هنرمندانش دفاع كند.

ده نمكي در ‍اسخ به اين سوال كه فرق بين فيلم مارمولك و اخراجي ها در چيست، اظهار داشت: در فيلم اخراجي ها ظرافت بازي با خطوط قرمز بسيار رعايت شد، به خاطر همين ظرافت ها بود كه در بسياري از شهرها از فيلم استقبال زيادي به عمل آمد.

وي همچنين با حمايت از فيلم اخراجي ها گفت: اين فيلم مرزبندي ها را شكسته است و پيام هاي سياسي و اساسي زيادي را به گوش همگان مي رساند؛ از جمله اين پيام ها اشرافي گري مسئولين است، چه طور مي شود كه عده اي از مسئولين در اوج رفاه و آسايش به سر برند و از سويي مردم را به ساده زيستي دعوت كنند.

ده نمكي همچنين در پاسخ به اين سوال كه آيا پيام شما در فيلم «كدام استقلال كدام پيروزي» اين است كه حکومت، فوتبال را وسيله اي براي اغفال جوانان كرده است، گفت: در اينجا اصلا بحث حكومت نيست به خاطر اين كه فوتبال در تمام دنيا مطرح است به طور طبيعي نمي توان با اين ديد به موضوع نگاه كرد.

وي همچنين با بيان اينكه جامعه شناسان غربي فوتبال را به جنگ گلادياتورها تشبيه مي كنند، تشريح كرد: گلادياتورها فقرايي بودند كه مي جنگيدند تا اشراف سرگرم شوند ولي فوتباليست ها اشرافي هستند كه مي جنگند تا فقرا سرگرم باشند.

اين كارگردان سيمنا ادامه داد: شما در قسمتي از اين فيلم ديديد كه همه تيم ها در قالب تيم ملي يكي شده و در برابر تيم هاي ديگر متحد مي شوند، جنگ هم  همين طور است وقتي جنگ شروع مي شود همه باهم متحد مي شوند؛ بعد از پيروزي و آغاز سازندگي، اين قربانيان هستند كه فراموش شده و به جاي آن منازعات سياسي سر باز كرده و عدالت، قرباني اين منازعات مي شود.

ده نمكي همچنين در پاسخ به اين سوال كه نقش شما در كوي دانشگاه چه بوده، گفت: در آن قضيه اتفاقات زيادي افتاد. بسياري جنبش دانشجويي را خرج مجلس كردند و وقتي وارد مجلس شدند گفتند شما دانشجويان برويد گوشه خانه بنشينيد و كار تئوريك بكنيد.

وي تاكيد كرد: اينها به خاطر اين است كه بسياري جنبش دانشجويي را بله قربان گو مي خواهند.

ده نمكي همچنين خطاب به تشكل هاي دانشجويي در دانشگاه ها اظهار داشت: نگذاريد از اين فضاي تفاهمي كه ميان تشكل هاي سياسي دانشجويي وجود دارد، سوء استفاده شده و از هم پاشيده شود. خيلي ها امروز از تجمع شما ناراحتند ولي به روي خودشان نمي آورند.

اين كارگردان سينما همچنين با بيان اينكه كساني كه به قدرت مي رسند بايد پاسخگوي نسلي باشند كه آرمان گرا و انقلابي هستند، تصريح كرد: جناح هاي سياسي مستاجرهاي نظام هستند و صاحبخانه اصلي نيز مردم اند. ما بايد در برخورد با جريان هاي سياسي آرمان هاي واقعي خود را مطالبه كنيم و اين را بدانيم كه ملاك حق در ميان جريان ها، افراد نيستند. افراد و جناح ها را بايد به حق سنجيد و تنها ميزان سنجش در كشور ما قانون اساسي و آرمان هاي انقلاب است.

وي تصريح كرد: تشكل هاي دانشجويي بايد به عنوان ناظر قدرت عمل كنند و هيچ گاه سعي نداشته باشند كه به عنوان جزئي از قدرت وارد امور شوند.

ده نمكي همچنين در پايان سخنان خود با تاكيد بر اينكه تحقق عدالت سه فاكتور اساسي را مي طلبد، گفت: اراده حاكميت، اصلاح ساختارهاي قانوني و فشار توده هاي مردمي از عمده عوامل اصلي ايجاد عدالت در جامعه است كه بدون يكي سايرين بي نتيجه عمل خواهند كرد.

شايان ذكر است پيش از سخنراني مسعود ده نمكي فيلم مستند «كدام استقلال كدام پيروزي» و بخش هاي كوتاهي از مستند فقر و فحشاء در تالار مولوي دانشكده ادبيات دانشگاه شهيد بهشتي براي دانشجويان پخش شد. /انتهاي پيام/