مسعود ده نمکی

مسعود ده‌نمکی

فصل دهم: صلوات‌هایی که حضرت حق، خداوند جل و اعلی، می‌فرستد

1. صلوات خداوند بر پیامبر (ص)

از حسن بن علی (ع) روایت شده که فرمود: عده‌ای از یهودیان به خدمت رسول خدا (ص) رسیدند و داناترینشان از آن حضرت سؤالاتی کرد، از جمله سؤالاتشان این بود که به من خبر بده که چرا خداوند این پنج نماز را در پنج نوبت شبانه‌روز بر امت‌ات واجب کرد؟ پیامبر (ص) فرمود: وقتی خورشید به وسط آسمان رسد، حلقه‌ای دارد که در آن درآید. وقتی خورشید در آن داخل شود، وقت زوال خورشید است و در این زمان، هرچیز که در زیر عرش قرار دارد تسبیح ذات پروردگار مرا می‌گوید و آن ساعتی است که پروردگارم در آن بر من درود می‌فرستد، پس خداوند عزوجل در آن بر من و امت من نماز را واجب کرد و فرمود: «أَقِمِ الصَّلاةَ لِدُلُوكِ الشَّمْسِ إِلى‏ غَسَقِ اللَّيْلِ»، [اسراء: 78] {نماز را از زوال آفتاب تا نهايت تاريكى شب برپا دار.} و آن ساعتی است که در آن در روز قیامت، دوزخ را می‌آورند. مؤمنی نیست که در آن ساعت توفیق سجده یا رکوع یا ایستادن در نماز را پیدا کند، مگر اینکه خداوند عزوجل جسم او را بر آتش حرام کند، و اما نماز عصر ساعتی است که در آن آدم سیب را از آن شاخه درخت جدا کرد و خورد و خداوند او را از بهشت بیرون کرد، پس خداوند ذریه او را تا روز قیامت به این نماز امر کرد و آن را برای امت من نیز برگزید و این نماز از محبوب‌ترین نمازها در نزد خدای عزوجل است و مرا توصیه کرد که از بین نمازها آن را حفظ کنم. و اما نماز مغرب ساعتی است که خداوند در آن توبه آدم را پذیرفت و فاصله میان خوردن میوه درخت تا زمانی‌که خداوند توبه او را پذیرفت، به‌اندازه سیصد سال از روزهای دنیا بود و یک روز آخرت برابر با هزار سال است و همان فاصله از نماز عصر تا عشاست. پس حضرت آدم (ع) سه رکعت نماز خواند، یک رکعت برای اشتباه خود، یک رکعت برای اشتباه حوا و یک رکعت برای توبه خود. پس خداوند عزوجل این سه رکعت را بر امت من واجب فرمود و این ساعت، ساعتی است که در آن دعا مستجاب می‌شود، پروردگار من نیز به من وعده داد که هرکسی در این ساعت حاجتی را از او بخواهد، دعای او را مستجاب گرداند و این نمازی است که خداوند عزوجل مرا به آن امر فرمود: «‏فَسُبْحانَ اللَّهِ حِينَ تُمْسُونَ وَ حِينَ تُصْبِحُونَ‏»، [روم: 17] {منزه است خدا هنگامى‌كه وارد شب و هنگامی‌که وارد شب شوید.} و اما نماز عشا برای آن است که قبر ظلمتی دارد و روز قیامت هم ظلمتی، خداوند هم مرا و امت مرا در آن وقت به این نماز امر فرمود تا قبور را برای آنان نورانی گرداند و در صراط هم نوری به آنان داده شود. هیچ قدمی نیست که به سوی نماز عشا برداشته شود جز اینکه خداوند جسم او را بر آتش حرام کند و آن نمازی است که خداوند آن را برای فرستادگان پیش از من برگزید. اما نماز صبح برای آن است که آفتاب بر دو شاخ شیطان طلوع می‌کند، پس خداوند عزوجل به من دستور داد تا نماز صبح را قبل از طلوع آفتاب بخوانم تا پیش از آنکه کافران بر آفتاب سجده کنند، امت من بر خدا سجده ‌کنند و شتاب در آن برای خدا محبوب‌تر است؛ و آن نمازی است که فرشتگان شب و روز بر آن شاهد هستند. گفت: راست گفتی ای محمد!

[امالی صدوق: ص 114، علل الشرائع ج 2: ص 26، المحاسن: ص 322/ بحارالانوار. ج 79. کتاب نماز. باب دوم. ح 4]

2. صلوات خدا بر کسی‌که در برابر مصیبت‌ها، ذکر استرجاع را بگوید

از حضرت صادق (ع) روایت شده كه رسول خدا (ص) فرمود: «خداوند متعال فرموده است که من دنيا را مابين بندگان خود بر مبناى قرض قرار داده‏ام؛ هركس از دنياى خود به من قرض دهد، (در راه خدمت به بندگان و دين خدا صرف كند) در مقابل هر قرضى، ده برابر تا هفتصد برابر و تا هرچه بخواهم به او خواهم داد، و آن‌كس كه قرض ندهد و من از راه پيشامدها و حوادث از او بگيرم (مصایب و بلايایی براى او رخ دهد) سه چيز به او می‌دهم كه اگر هر يك از اين سه چيز را به ملائكه خود بدهم، از من راضى و خشنود مي‌شوند. سپس اين آيه را تلاوت فرمود: «الَّذِينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ. أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ.»‏ [بقره: 156-157] {[همان] کسانی‌که چون مصیبتی به آنان رسد، می‌گویند: «ما از آن خداییم و به سوی او باز می‌گردیم.» بر ایشان درود و رحمتی از جانب پروردگارشان باد.} درود و صلوات از طرف خدا براى آنان است. حضرت فرمود: اين يك عنايت از آن سه چيز، و رحمت، اين عنايت دوم. «و اولئك هم المهتدون.» و اين هم سومى. پس حضرت فرمود: اين سه خصلت (درود و صلوات. رحمت حق. هدايت كامل) از آن كسانى است كه با ناراحتى و غير اختيارى، اموال آنان از آنان گرفته شود.»

[الکافی ج 2: ص 381/ بحارالانوار. ج 68. کتاب ایمان و کفر 5. باب شصت و دوم. ح 15] و [الخصال: ص 130/ بحارالانوار. ج 68. کتاب ایمان و کفر 5. باب شصت و دوم. ح 32]

3. صلوات خدا بر گریه‌کنندگان بر امام حسین (ع)

رسول خدا (ص) فرمود: «(و إذ أخذنا میثاقکم لا تسفکوا دمائکم) [بقره: 84]، «{و چون از شما پيمان محكم گرفتيم كه خون یکديگر را مريزيد.} اين آيه در شأن آن يهوديانى نازل شد كه عهد و پيمان خدا را شكستند، پيامبران خدا را تكذيب نمودند و اوليای خدا را شهيد كردند. سپس حضرت رسول (ص) فرمود: آيا مي‌خواهيد شما را از يهوديان اين امت كه شبيه به آن يهوديان هستند آگاه كنم؟ گفتند: آرى يا رسول‌الله! فرمود: گروهى از امت من هستند كه خود را از امت من مي‌دانند و با این حال، با فضيلت‏ترين ذريه مرا شهيد مى‏كنند، پاكيزه‏ترين نسل مرا به قتل مي‌رسانند، شريعت و سنت مرا تغيير داده و حسن و حسين c مرا شهيد مى کنند، همان‌طور كه گذشتگان يهود، يحيى (ع) پسر زكريا (ع) را كشتند.

آگاه باشيد؛ همان‌طور كه خدا قاتلان حضرت زكريا (ع) را لعنت كرد، قاتلان حسين (ع) را نيز لعنت خواهد کرد. خداوند قبل از روز قيامت هادی مهدى f را که از فرزندان حسين (ع) است براى بقایای فرزندان آنان مبعوث خواهد كرد تا آنان را به‌وسيله شمشيرهاى دوستان‌اش با آتش جهنم بسوزاند. آگاه باشيد؛ خدا قاتلان حسين (ع) را همراه افرادى كه آنان را دوست داشته و ياور ايشان باشند، و افرادى كه آشکارا از لعن فرستادن بر آنان خوددارى نمايند، لعنت كرده است.

آگاه باشيد؛ خدا بر گريه‏كنندگان امام حسين (ع) و اشخاصى كه دشمنان او را لعنت كنند و افرادى كه قلبشان از کینه و خشم از آنان پر باشد، صلوات و رحمت مي‌فرستد. آگاه باشيد؛ افرادى كه به قتل حسين (ع) راضى باشند، در قتل آن حضرت شريك خواهند بود. آگاه باشيد؛ قاتلان امام حسين (ع)، ياران و تابعین ايشان و اشخاصى كه از آنان پيروى نمودند، از دين خدا بيزارند...»

[تفسیر امام عسکری علیه السلام/ بحارالانوار. ج 44. کتاب تاریخ امام حسن و امام حسین (ع) ـ 1. باب سی و ششم. ح 17]

4. صلوات خدا بر مؤمنان

خالد اقطع گوید که به امام صادق (ع) عرض کردم: آیا صلوات فرستادن بر مؤمنان هم جایز است؟ فرمود: آری. به خدا سوگند. صلوات فرستادن بر مؤمنان هم جایز است. زیرا خداوند بر مؤمنان صلوات فرستاده آنجا که فرموده است: همان است که بر شما درود می‌فرستد [احزاب: 43].

[بحارالانوار. ج 91. کتاب ذکر و دعا 2. ابواب ذکرها و فضیلت‌های آن ـ باب بیست و نهم. ح 62]  

5. صلوات خدا و فرشتگان بر صاحبان عمامه در روز جمعه

نبی (ص) فرمود: «جمعه حج مساکین است.»

سعید بن مسیب می­گفت: «جمعه نزد من از حج مستحبی محبوب­تر است...»

و در حدیثی دیگر از پیامبر (ص): «...خداوند و ملائکه او بر صاحبان عمامه­ها در روز جمعه صلوات می‌فرستند...»

[رسالۀ الجمعۀ/ بحارالانوار. ج 86. کتاب نماز 8. ابواب نماز فضیلت روز و شب جمعه ـ باب اول. ح 57]

ادامه دارد...